Wat maakt dat gemotiveerde, ambitieuze – en vaak intelligente – leiders geregeld niet doen wat noodzakelijk is. Dat de kennis, wil en motivatie aanwezig zijn en dat iemand de juiste stap toch niet zet. Dat leiders soms blijven zitten als ze moeten opstaan. Dat er in gesprekken water bij de wijn gaat terwijl er klare wijn moet worden geschonken. En dat er geregeld slimme smoezen zijn om dat te verdoezelen? Mij werd helder dat het leiders nog te vaak ontbreekt aan moed om moeilijke situaties vol aan te gaan.

schermafbeelding-2017-03-29-om-16-50-47Begrijp me goed: het is niet dat ik denk dat alle leiders als bange hazen door de gang lopen. Sterker nog ik vind dat leiding gaan geven berhaupt al getuigd van moed. Waar het mij om gaat is dat leiders er nog meer uithalen als ze op de kritieke momenten net wat moediger inzetten. Door op de juiste momenten dat ene portie spinazie te vinden.

Opvallend genoeg is er in de vakliteratuur – en bij veel leiders en professionals – weinig oog voor deze klassieke deugd. En dat terwijl, zoals Winston Churchill het formuleerde, moed alle andere eigenschapen mogelijk maakt. Durf roept veel vragen op. Is moed te ontwikkelen en zo ja hoe dan? Wat moet de organisatie doen om moed te versterken?

In dit artikel wat verscheen in het Md Magazine (Tijdschrift voor talent en managementontwikkeling) kun je meer lezen over het stimuleren van gedurfd leiderschap.

Geen makkelijke opgave maar dat mag je er niet van weerhouden.